De Figurant

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
De Figurant Oeganda
Over het Project Oeganda

Lopende en nieuwe Projecten

Projecten die nu lopen in Soroti...

1) Twee opvanghuizen...

kids_van_2_opvanghuizen

Het runnen van 2 huizen met kinderen die opgevangen worden. Het eerste huis, schuilplaats van vrede, herbergt jonge en vaak zieke kinderen. Ze verblijven daar een stuk tijd en gaan daarna volgens afspraak weer terug naar de familie.
Er is tijdens hun verblijf contact met de locale gezondheidszorg en voogdijraad. Sommige kinderen knappen op, anderen blijven langer dan gepland omdat dat nodig is, sommige halen het niet en zijn te ziek en sterven.
Er wordt dan geholpen met de begrafenis en nazorg bij de familie.

In het 2e huis, schuilplaats van hoop, verblijven de oudere kinderen, allemaal HIV positief en vaak met een ernstig verwaarloosde achtergrond. Zij slikken AIDS remmers, gaan gewoon naar school en dromen over hun eigen toekomst. Alle kinderen worden in een liefdevolle omgeving opgevangen en begeleid naar een stukje zelfstandigheid.
Deze huizen bieden tevens aan een aantal mensen een stukje werkgelegenheid. En ook de locale economie wordt door deze huizen gestimuleerd.

Er worden nu plannen gemaakt om dit concept uit te breiden en meer kinderen hier kortere tijd op te vangen en ze te laten wennen aan medicijngebruik, hen warmte en liefde te laten ervaren en ze weerbaar te maken om op eigen benen te staan richting beroepsonderwijs.

 

 

 

2) Huisbezoek...

Kinderen die weer terug gaan naar hun familie krijgen regelmatig huisbezoek vanuit Amecet.
Tijdens zo'n huisbezoek wordt de situatie van het kind beoordeeld.  Ook is er ruimte voor andere zaken, het helpen met kleine projecten zoals wat zaaigoed, meel of suiker, medicijnen en het ingaan op andere hulpvragen.

3) Moedermelk voorziening...

moedermelk

Klinkt gek, maar soms is dat hard nodig. Als je ziek en zwak bent en je kunt je kind niet voeden, of als je AIDS hebt is het geven van moedermelk een kans om AIDS door te geven. Amecet helpt een groot aantal jonge moeders met de voorziening van melk voor hun kroost.

4) Oma's voor oma's...

Er is een contact met zo'n 40 oma's die alleen staan voor de zorg en opvoeding van hun kleinkind omdat de tussengeneratie overleden is aan het AIDS virus. Structurele hulp staat dan vooraan.
Vanuit een bestemde gift, koeien schenken betekende een paar jaar geleden een investering voor de toekomst, ze hebben nu kalfjes en melk. Ook geitjes, sinaasappelbomen zijn voor de oma's wezenlijke bijdragen om zichzelf te kunnen bedruipen, iets te kunnen verkopen en beter voor hun kleinkind te zorgen.

5) Scholen.. Harmony...

schoolbus

Onderwijs is één van de millenniumdoelstellingen van de VN. Via Amecet is er een behoorlijke impuls uitgegaan naar de Harmony preschool (kleuterschool) en is zelfs de lagere school Harmony nieuw gebouwd.
Met de komst van een echte schoolbus is er binnenkort meer plaats voor kinderen mogelijk op deze school.

scholen
Ook de kinderen van Amecet gaan naar deze scholen toe en medewerkers van Amecet participeren in het schoolbestuur en proberen langzaam maar zeker het onderwijs op een Oegandese manier te vernieuwen.

6) Hulp aan de kinderkliniek van het plaatselijke ziekenhuis...

De kinderkliniek was een bedompte en te kleine ruimte, waar tientallen moeders en kinderen voor uren zaten te wachten, haast nog zieker werden dan ze al waren. In overleg met de Figurant heeft Amecet het initiatief genomen om deze kinderkliniek te vernieuwen. Zij nemen een betrouwbare aannemer in de arm, financieren het en houden daar controle op. En het ziekenhuis krijgt een prachtige ruime benedenverdieping, met behandelkamers, speekkamers, grote en fatsoenlijke wachtkamer. En in de toekomst kan het ziekenhuis zelf er een 2e verdieping op verder bouwen.
Door dit project zijn de banden tussen Amecet en de plaatselijke gezondheidszorg verder verdiept en profiteren er honderden kinderen van, ook die van Amecet!

Lokaal denken...

Amecet heeft goede contacten, zoals eerder gezegd, met de lokale bevolking. Structurele hulp betekent dan ook blijven en niet je ding doen en na een paar jaar weer weg gaan. Dit vertrouwen merken de medewerkers van Amecet dan ook, van verschillende kanten. Er zijn goed contacten met d gezondheidszorg, de gemeente en politie, de voogdijraad en inspecteur van onderwijs, lokale kerken, etc.etc. Hoogtepunt was misschien wel toen in november 2008 een delegatie van de Goese gemeenteraad Soroti bezocht en de 2 burgemeesters eigenlijk door Amecet elkaar ontmoet hebben.

Plannen voor de toekomst...

plannen_voor_de_toekomst

... zijn er nog genoeg!

Nog een grond er bij kopen zodat het concept voor de pubers en oudere kinderen kan worden ontwikkeld.
Misschien kleine woningen voor kinderen die Amecet ontgroeid zijn, maar in hun vakantie van de vakschool, toch nog terug kunnen komen en mee kunnen werken in het verzorgen van de kleintjes.

Het project schoolbus wordt spannend. Een chauffeur vinden die verantwoordelijk is voor de bus, het vervoer en de rest van de auto's. meer kinderen kunnen zo naar de Harmonyscholen, scholen die voor Oegandese begrippen, goed bekend staan.

Het ontwikkelen van Oegandese staf. Mensen uit het land zelf die de visie ontwikkelen van verantwoordelijkheid en leiderschap.

We hopen in overleg met de staf van Amecet als stichting de Figurant nog veel van deze plannen te mogen verwezenlijken. En dat we dat tevens doen namens al die mensen, scholen, kerken en instellingen die ons hierin steunen en giften geven!

 

 

Project Oeganda

AMECET N'AINAPAKIN
"SCHUILPLAATS VAN VREDE"

SOROTI, OEGANDA

 

soroti_map

In het noordoosten van Oeganda ligt Soroti. Aan de weg van Soroti naar Lira ligt het kinderhuis Amecet N'ainapakin (Schuilplaats van vrede). Hier worden voor kortere of langere tijd kinderen opgevangen. Vaak zijn het weesjes, vaak hebben ze AIDS. In een sfeer van liefde en aandacht worden de kinderen weer kind, maar soms is het ook te laat. Maar ook hier geldt een basisgedachte: Ieder kind is een geliefd schepsel van God!

Els van Teijlingen werkt al meer dan 20 jaar voor de organisatie Jeugd met een Opdracht. De laatste 6 jaar in Oeganda. Zij zag dat er bij de opvang en begeleiding van aids-patiënten, een groep tussen wal en schip dreigde te raken. De weeskinderen met AIDS.

Zij is gaan dromen en bidden, in 2000 werd een stuk grond gekocht en in 2001 werd begonnen met de bouw van het kinderhuis.

In december 2001 kwam het eerste kindje. Nu is het kindertehuis uitgebreid met een staf gebouw zodat er plek voor meer kinderen, totaal zo'n 20 plaatsen.

"Het begon met een meisje wat door een oom letterlijk "dood ding"werd genoemd", zegt Els.
Ik kon dat beeld niet loslaten. Nu staat het huis er, we hebben een mooi complex, een speeltuintje, we geven de kinderen een mooie tijd.
Ik vergelijk ze wel met de bloem "Morning Glory", we hebben ze ook in de heg groeien hier. Het zijn bloemen die maar 1 dag bloeien, maar ze zijn schitterend. Zo zijn de meeste kinderen ook AIDS. "Je weet dat ze maar kort leven, maar ze zijn in Gods ogen schitterend, en wij mogen ze dat laten merken..".

Els van Teijlingen werkt nog steeds van uit Jeugd met een Opdracht. Via giften kan ze een staf van Oegandese mensen in dienst hebben en ook een aantal vaste werknemers, een kokkin, tuinman, wasvrouw en handwerklieden wanneer dat nodig is. Zo zorgt Amecet ook een voor stukje werkgelegenheid in een land waar een gemiddeld inkomen 25 Euro per maand is.
Zorg voor de kinderen is de eerste prioriteit. Via huisbezoeken komen de kinderen binnen, soms worden ze via via gebracht of er van op de hoogte gesteld. De lichamelijke conditie is dan meestal slecht en vaak blijkt dat de kinderen inderdaad AIDS hebben. Medicijnen tegen deze ziekte zijn er niet, AIDS remmers veel te duur of niet te krijgen. Maar met wat medicijnen en een goede samenwerking met de plaatselijke kliniek kan er toch heel wat hulp geboden worden.

"Het mooiste is dan als ze voor het eerst weer lachen, als ze zich weer veilig en geborgen voelen"

Amecet wil niet alleen maar kinderen permanent opnemen. Als de familie, naar goed Afrikaans gebruik, in staat is voor het opgeknapte kind te zorgen, wordt het kind weer naar de familie gebracht. Vanuit Amecet blijft er dan nazorg d.m.v. huisbezoeken, wordt er hulp geboden middels voedselpakketten, medicijnen en soms practische steun in de vorm van het land laten ploegen, zaaigoed geven.
Dit laatste komt vooral voor bij Oma's die vaak arm en zwakker zijn en toch de zorg hebben voor kleinkinderen. Vanuit Amecet is hiervoor een speciaal project gestart: ":Oma's voor Oma's. Dit werk draait geheel op gebed en giften. Els en haar staf hebben geen loon, maar leven van giften.

 

Giro 3238 t.n.v. Stichting de Figurant te Goes m.v.v. Amecet Soroti

Giro 3171003 t.n.v. Stichting Jeugd met een Opdracht, Heerde m.v.v. Amecet Soroti

 

Twee impressies van een bezoek aan Amecet:

Lira Road 50909-1222
50909-1225
De rode aarde, maar vooral het stof stuift alle kanten op, als een truck passeert

Op de Lira road lopen de meeste mensen
Hoewel je ook veel fietsers ziet en een enkeling op een brommer

Mensen zijn onderweg, doelbewust en lopen in een rustig Afrikaans tempo mij voorbij

Sommigen op de vlucht
Met alles wat ze mee konden nemen bij zich,
op hun hoofd, op de fiets, bungelend op hun rug
een ander drijft de koeien voort
naar de markt, van de markt,
naar huis om eten te koken of de was te doen
allemaal onderweg,
donkere gezichten kijken verbaasd en glimlachend naar mij,
vragen mij hoe het gaat

in de kerk aan de kant van de weg
klinkt gezang,
mensen klappen ritmisch mee
zingen vanuit hun ziel, hun tranen en hun lach is voelbaar
ik slik mijn tranen weg en mag mee beleven

terug op de weg, Lira road
mensen springen in de greppel om hun leven te behouden
een bus met 120 kilometer per uur raast voorbij
dan ga je toch bijna vanzelf geloven als je daar mee reist?

Kinderen zeulen met nog kleinere kinderen
Een oude vrouw zoekt haar verdwenen kleinkind
Verderop hoor ik het monotone hakken in het hout om 's avonds wat brandstof te hebben
Het is een kind van 8 jaar
Een vrouw met een zware jerrycan vol water op haar hoofd spreekt me aan
En vraagt of ik "gered" ben door de Heer,
Ik knik ja, zij lacht met haar hele gezicht en wenst me Gods zegen
(zou er levend water in haar jerrycan gezeten hebben?)

van de vroege morgen tot na zonsondergang
gaat de bonte stoet mij voorbij
ze lachen, praten, schelden de ongehoorzame ossen uit

ik voel me westers,
zwak
met een reisverzekering, mijn GGD instructies en mijn euro's in mijn achterzak
ik ken amper mijn drie verschillende pincodes uit mijn hoofd
en hier trekken mensen voorbij die zoveel dichter bij het overleven staan dan ik
die mij zoveel te vertellen hebben over het leven

(Liraroad is een weg vanuit Soroti (Oeganda) naar het noorden, naar Lira)

Kerkdienst in Oeganda

Het is 8 uur in de morgen, de dienst is al begonnen. Engelstalig deze keer, straks om ongeveer 10 uur, in Afrika kan het ook 10.30 of 10.45 zijn...) is er nog een dienst in de streektaal.
Mensen zingen, vol overgave. De rijen in de slecht verlichte kerk zijn vooraan al vol, achterin is er nog plaats. Een keyboard begeleid de zang, een voorzanger zet in en een koor deint mee op het ritme. De muzikant zoekt even de toon en speelt er meeslepend op in. Ondertussen wordt de basgitaar rustig gerepareerd om even later, na eerst nog gestemd te zijn, mee te dreunen.
Een ander koortje komt binnen en zingt twee liedjes. Nog een drietal koortjes volgen. De gasten worden welkom geheten. Ze mogen gaan staan, krijgen zelfs het woord. Een man verteld gevlucht te zijn uit zijn kleine dorpje voor de rebellen. Hij heeft bijna alles achter zich moeten laten maar dankt God dat hij nog leeft. De gemeente valt bij en God krijgt de eer.
Inmiddels zijn nu ook de achterste rijen volgelopen en worden hier en daar kinderen van de banken weggestuurd om volwassenen te laten zitten. Dat is ook een interpretatie van "Laat de kinderen tot mij komen..."

De kerk ruikt anders. Doordeweeks wonen er vluchtelingen in, ze zijn nu even naar buiten verhuisd voor een morgen. Iemand hangt buiten de was te drogen. De kerk heeft iets menselijks. Geen pepermunt of after shave, maar gewoon, zweet, een etenslucht, in een hoek zelfs een beetje een urine geur. Maar God wordt geprezen op deze zondag, Hij is de Vader van deze mensen, hun Vriend en Heiland.

Sommige vrouwen zitten op de grond, op een matje. Iemand geeft haar kind de borst.
Het zingen is een soort vraag en antwoord spel tussen de voorzanger en gemeente. Een half uur lang worden drie akkoorden gespeeld maar ze worden eindeloos gevarieerd. Met klappen, tweede stemmen, dat speciale Afrikaanse hoge ‘gegil'...hard en zacht.
De pastor komt naar voren en houdt zijn toespraak. Wat opvalt is dat mensen hem steunen, ze willen dat hij namens God goede dingen zegt, je voelt als het ware de support van de gemeente richting de voorganger. Niet een kritische houding, zo van: nou mannetje, zie mij maar eens te boeien heden morgen...! Nee, men staat open voor zijn verhaal. In het midden van zijn betoog gaat hij over in het zingen van een lied wat zijn preek onderstreept. Het koor haakt gelijk aan en ook de gemeente valt in.

Twee jongens in de bank voor mij zitten te slapen, dat is gelukkig ook een universeel kerkgebeuren. Het doet mij terug denken aan een goede vriend in Goes, die ook meestal in slaap sukkelt tijdens de te lange preek. Maar hij zegt altijd glunderend dat het in de bijbel staat...God geeft het zijn beminde immers in de slaap!

Er wordt weer gezongen, we zijn ver over tijd. Maar deze hele kerk is zwanger van Gods Evangelie. In het eindgebed, geleid door een broeder, wordt gebeden voor de stad, het land in moeilijke tijden. De voorbidder huilt in zijn gebed en roept het uit naar God. De psalmen komen voor mijn ogen tot leven.
Op weg naar buiten schuifel ik mee, bij de deur gaat het extra langzaam. De mensen van de streektaaldienst komen al naar binnen. Het koor ook al, nieuwe liederen in een nieuwe taal klinken al weer enthousiast vanaf het podium.

Ik loop gezegend naar buiten. Mensen wensen mij het beste. Ik zal iets van hun warmte mee nemen naar onze kerken. Vaak zijn die veel mooier aangekleed, loopt het allemaal veel meer georganiseerd, is de preek minstens 10 keer doorgedacht en van een hoog Huub Oosterhuis taalgehalte, zijn we veel eerder buiten, maar...

Wilt u meer informatie over dit werk:

Amecet N'ainapakin, Els van Teijlingen, P/o Box 792, Soroti, Uganda
Contactpersoon in Nederland:

Stichting de Figurant
P/a Hornikswei 69
4464 AT Goes
0113-216505
E-mail: info@ Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Uw (belastingaftrekbare) giften zijn welkom op: Giro 3238

Theo van Teijlingen

 


Advertentie

advertentie-sept-2010-1

Wilt u ons steunen?

FIGURANT01
Gironummer
3238
Stichting de Figurant
te Goes
anbi-logo


De Figurant Oeganda